Η Φιλοσοφία ως Έρευνα και Τρόπος Ζωής

Ήταν το θέμα του 23^ου Παγκόσμιου Συνεδρίου της Φιλοσοφίας, το οποίο οργανώθηκε από την Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρεία υπό την αιγίδα της Πολιτείας και με τη στήριξη του Δήμου Αθηναίων και με χορηγούς ιδιωτικά Ιδρύματα, κυρίως το Ίδρυμα Ωνάση, ως επίσης και τα μέλη της Φιλοσοφικής Εταιρείας.

Το Συνέδριο αυτό είχε αποφασισθεί ομόφωνα εκ μέρους της Διεθνούς Ομοσπονδίας Φιλοσοφικών Εταιρειών από το έτος 2008 και τέτοια Παγκόσμια Συνέδρια διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια στην έδρα κάθε Εταιρείας, το επόμενο αποφασίσθηκε να διεξαχθεί στο Πεκίνο.

Λόγω της οικονομικής κρίσης που προέκυψε στη Χώρα μας, κατά το μεσοδιάστημα μέχρι της διεξαγωγής του είχε πάρα πολλές δυσκολίες η οργάνωσή του και η εν συνεχεία διεξαγωγή του, αλλά και από την άλλη πλευρά δεν μπορούσε ν’ αναβληθεί αυτό το προσκύνημα των Φιλοσόφων του κόσμου στη Χώρα που υπήρξε η γενέτειρα της Φιλοσοφίας.

Σε πείσμα των καιρών, το Συνέδριο διεξήχθη με αξιοθαύμαστη επιτυχία και αξίζει πράγματι το έπαθλο στον Πρόεδρο και στα Μέλη της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας, ως και στους Εθελοντές Φοιτητές, οι οποίοι με προθυμία και ευγένεια πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους καθ’ όλη τη διάρκεια του Συνεδρίου..

Ήταν παρόντες όλοι οι Έλληνες Φιλόσοφοι με ενεργό συμμετοχή από τον πλέον νεότερο μέχρι της πλέον σεβάσμιας προσωπικότητας της Ελληνικής Διανόησης, οι οποίοι έσμιξαν τη σοφία τους με τους άλλους συναδέλφους τους απ’ όλον τον κόσμο.

Κύριο επίκεντρο των Συνεδριών ήταν το οκταόροφο κτίριο της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, μέσα στο ευχάριστο, πευκόφυτο περιβάλλον του Υμηττού, το οποίο ουσιαστικά είχε μετατραπεί σε μία κυψέλη φιλοσοφικής επεξεργασίας όλων των θεμάτων της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Ενώ συγκεκριμένος αριθμός Συνεδριών έγιναν στην Ακαδημία του Πλάτωνος,  στο Λύκειο του Αριστοτέλη, στην Πνύκα και στην αρχαία Καλλιρόη.

Συμμετείχαν 2000 Σύνεδροι με εισηγήσεις και διαλόγους απ’ όλες τις Χώρες του Κόσμου, από τους μόλις εισελθόντες μέχρι τους πλέον εμπειρότερους και φημισμένους στη Φιλοσοφία.

Πλουσιότερη υπήρξε η συμμετοχή της Κίνας, περίπου 300 Σύνεδροι και άλλοι τόσοι της Ρωσίας.

Όλες οι φιλοσοφικές εισηγήσεις, παρουσιάσεις και οι διάλογοι διεξάγονταν ταυτόχρονα σε 5 ως 12 αίθουσες κάθε ορόφου του οκταόροφου κτιρίου και στο αμφιθέατρο του ισογείου, περίπου 1000-1500 θέσεων, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατά τις ώρες 0900 έως 1800 συνεχώς και πέραν αυτών των ωρών στους υπαίθριους ανωτέρω ιστορικούς χώρους.

Παρουσιάσθηκαν και σχολιάσθηκαν όλα τα θέματα της ανθρώπινης δημιουργίας και δραστηριότητας, όπως Φιλοσοφία και Επιστήμη, Φιλοσοφία και Τεχνολογία, Φιλοσοφία και Πολιτική, Φιλοσοφία και Περιβάλλον, Φιλοσοφία και Ηθική, Φιλοσοφία και Θρησκείες, η Κινεζική, η Ρωσική και η Ισλαμική Φιλοσοφία και τόσα άλλα θέματα, των οποίων η πλήρης περιγραφή έχει καταχωρηθεί στο πρόγραμμα του Συνεδρίου, ως επίσης και στις περιλήψεις των θεμάτων σε άλλο ιδιαίτερο τόμο.

Μία ματιά και μόνο στα παραπάνω έντυπα είναι αρκετή για να θαυμάσει κάποιος όχι μόνο την αρτιότατη οργάνωση και τη λειτουργία αυτού του Συνεδρίου ως ενός πολύπλοκου και πολυσύνθετου μηχανισμού, ο οποίος δεν είναι υπερβολή εάν υποστηριχθεί, ότι λειτούργησε σύμφωνα με ένα αυτοποιημένο σύστημα, αλλά κυρίως για να θαυμάσει το έργο της Φιλοσοφίας ως ένα νοητικό εργαλείο στην έρευνα και στον τρόπο ζωής.

Αυτή είναι η Φιλοσοφία, μία καθαρή επιστήμη αποκλειστικά της νόησης, η οποία εμπραγματώνεται μέσα από την πρακτικότητα των εφαρμογών της.

Στην αρχαία Ελλάδα ο Φιλόσοφος ήταν ένας πανεπιστήμονας, ο οποίος μελετούσε, ερευνούσε, ακόμα και πειραματιζόταν, προκειμένου να διατυπώσει τα συμπεράσματά του.

Και ο σύγχρονος Φιλόσοφος παρακολουθεί την εξέλιξη των επιστημών, διότι αμφίδρομη είναι η σχέση Φιλοσοφίας και Επιστήμης.

Η Φιλοσοφία εμπνέεται από την Επιστήμη και με τη σκαπάνη της νόησης και του λόγου ανοίγεται σε νέους ορίζοντες της γνώσης.

Ας μην εξαπατώμεθα από τον ισχυρισμό, ότι η Φιλοσοφία έχει καλυφθεί από τα Μαθηματικά, διότι τα Μαθηματικά είναι τα συμβολικά «παιδιά» του ορθού λόγου της νόησης και σαν «παιδιά» δεν αποκλείεται να έχουν και τα δικά τους «παιχνίδια».

Υπ’ αυτήν την έννοια η Φιλοσοφία συμβάλλει στην έρευνα, όπως επιβεβαιώνεται και από τους σύγχρονους «πατέρες» της Φυσικής Επιστήμης Henri Poincare, Werner Heisenberg, Ilya Prigogine, Stephen Hawking και τον Φυσιοδίφη Κάρολο Δαρβίνο, οι οποίοι αναφέρονται, ότι εμπνεύσθηκαν τις θεωρίες τους από τους αρχαίους Έλληνες Φιλοσόφους.

Ο δε Erwin Schrodinger, όχι μόνον εκφράζει τον θαυμασμό του για τους αρχαίους Έλληνες Φιλοσόφους, αλλά συνιστά και στους σύγχρονους Επιστήμονες να τους μελετήσουν χάριν της εξέλιξης της Επιστήμης.

Όσον αφορά για τον τρόπο ζωής, δεν υπάρχει ουδεμία αμφισβήτηση για τις αξίες και τις αρχές τις οποίες διακήρυξαν οι αρχαίοι Έλληνες Φιλόσοφοι (κυρίως Πλάτων, Αριστοτέλης, αλλά και οι Προσωκρατικοί Φυσικοί Φιλόσοφοι με την ολιστική θεώρηση της Φύσης), οι οποίες είναι σε αρμονία με τη φύση αλλά και την ευδαιμονία φέρουν στη ψυχή του ανθρώπου.

Σ’ αυτό το 23^ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Φιλοσοφίας, το οποίο διεξήχθη για πρώτη φορά στην Ελλάδα, προσωπικά με εντυπωσίασε η συνάντηση της Ανατολικής και Δυτικής διανόησης από τη σύνθεση των οποίων μπορεί να προκύψει μία ανθρωπινότερη αντίληψη στην έρευνα και στον τρόπο ζωής για τους λαούς του Πλανήτη μας, που δεν είναι άλλη από αυτή την οποία παραγγέλλουν οι αρχαίοι Έλληνες Φιλόσοφοι.

Γενικά το Συνέδριο αυτό ήταν μία «Ολυμπιάδα της Φιλοσοφίας» (όπως την ονόμασε ο γιός μου) που για πρώτη φορά έγινε στην Πατρίδα της.

 

Άρης Διαμαντόπουλος

Υποστράτηγος ε.α. / Ψυχολόγος / Δρ. Φιλοσοφίας