Της Χριστίνας Πάντζου
Απελπισμένες Ιταλίδες, αντιμέτωπες με την ανεργία, την ανέχεια και τη φτώχεια, αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που έχει υιοθετήσει και η ιταλική κυβέρνηση, στρέφονται τώρα στο «εικονικό σεξ» για να επιβιώσουν. Στις αρχές του 2012 ο Μάριο Μόντι επέβαλε δραστικές περικοπές στις δαπάνες των τοπικών κυβερνήσεων και δισεκατομμύρια σε αυξήσεις φόρων, ενώ η ανεργία αυξήθηκε δραματικά, πλήττοντας κατά κύριο λόγο τις γυναίκες, όπως επισημαίνει η Ορια Γκαργκάνο, εκπρόσωπος της Ιταλίας στο Ευρωπαϊκό Λόμπι Γυναικών: «Η οικονομική κρίση, και η μείωση των εισοδημάτων που συνεπάγεται, μπορεί να επιδεινώσει τις ανισότητες φύλου αυξάνοντας την οικονομική εξάρτηση των γυναικών αλλά και τη φτώχεια».
Πρόσφατο ρεπορτάζ του περιοδικού «Planeta Donna» αποκαλύπτει κατακόρυφη άνοδο του αριθμού των γυναικών που δουλεύουν στην ιταλική βιομηχανία του σεξ, ιδίως στην κυβερνοπορνογραφία. Πολλές γυναίκες για να συντηρήσουν τον εαυτό τους και την οικογένειά τους έχουν καταλήξει webcamgirls, προσφέροντας σεξουαλικές υπηρεσίες σε πελάτες του Διαδικτύου. Ερευνήτρια του WNN (Women News Network), που κατάφερε να μπει στα κυκλώματα της κυβερνοπορνογραφίας, έφερε στο φως της δημοσιότητας τις αφηγήσεις πολλών νέων γυναικών που αναγκάζονται να εκπορνεύονται.
«Οταν φτάνεις στον πάτο, παραμερίζεις την αξιοπρέπειά σου ως γυναίκα και βρίσκεις οποιονδήποτε τρόπο να ταΐσεις τα παιδιά σου», ομολόγησε μια 30χρονη που μεγαλώνει μόνη της τις δύο κόρες της. Ηταν μια ανεξάρτητη γυναίκα με καλοπληρωμένη δουλειά ως σεφ σε εστιατόριο της Πίζας. Αλλά με την κρίση έχασε τη δουλειά της. Εκτοτε κανείς δεν ήταν πρόθυμος να την προσλάβει, έστω και με τον βασικό μισθό. «Οταν βάζω τις μικρές για ύπνο τούς διαβάζω πάντα ένα παραμύθι. Είναι δύσκολο να τους λες “κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”, όταν γίνεσαι μια “διαδικτυακή πόρνη” για να τους εξασφαλίσεις στέγη και τροφή. Αλλά δεν βρήκα άλλη δουλειά για να επιζήσουμε».
Για την 22χρονη Χριστίνα, κόρη ενός έως πέρσι εύπορου εργολάβου οικοδομών και φοιτήτρια Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Bocconi του Μιλάνου, η κρίση σήμανε την καταστροφή. Ο πατέρας της χρεοκόπησε, η ίδια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο και «έψαξα μήνες για δουλειά αλλά κανένας δεν ήθελε να προσλάβει κάποια που δεν είχε καμιά προϋπηρεσία κι έτσι, για να ξεχρεώσουμε, αποφάσισα να κάνω αυτή την ταπεινωτική δουλειά». Σαν τη Χριστίνα πολλές φοιτήτριες έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους λόγω της κρίσης. Η ιταλική κυβέρνηση έχει μειώσει δραστικά τα επιδόματα για φοιτητές μη προνομιούχων οικογενειών, ενώ η ανεργία στους νέους έως 25 ετών το 2011 έφτασε το 29,1%, οπότε είναι σχεδόν αδύνατο για έναν νέο άνεργο να βγει από τη φτώχεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου