Η τελευταία (σχεδόν) φορά που θυμάμαι κάποιον άντρα να θέλει να κάνει περισσότερο σεξ από μία γυναίκα ήταν στα μέσα του ’90, όταν πήγαινα ακόμα γυμνάσιο. Εκείνη την εποχή είχε σκάσει στα ελληνικά ΜΜΕ μια είδηση εξ Αμερικής, σύμφωνα με την οποία μια γυναίκα είχε κόψει το πέος του συζύγου της, γιατί εκείνος την πίεζε να κάνουν συνεχώς σεξ. Καμιά 15ρια χρόνια αργότερα ένα από τα βασικά παράπονα που συζητάμε οι άντρες μεταξύ μας είναι ότι
«η x μου ζητάει να κάνω πολύ περισσότερο σεξ από όσο θέλω και μπορώ».
Στο
Contra.gr έχουμε την στήλη «
Mythbusters» στην οποία καταρρίπτουμε διάφορους αθλητικούς μύθους, όπως το ότι "ο Ρεχάγκελ αδίκησε τον Ζήκο το 2004" ή ότι "η ομάδα του Ρότσα ήταν ομάδα του Όσιμ". Έτσι, αποφάσισα να γράψω στο Oneman για το μεγαλύτερο μύθο σχετικά με το σεξ ανάμεσα στα δύο φύλα που δεν είναι άλλος από το ότι οι άντρες ζητάμε το σεξ περισσότερο από τις γυναίκες. Μετά και το κείμενο του Ηλία «
Ποιο σεξ, ρε παιδιά;», μπορεί να νομίζετε ότι το χουμε ρίξει στην παλαβή, αλλά δεν είναι έτσι, τα πιστεύουμε αυτά που γράφουμε.
Η σκληρή "φύση" της εφηβείας
Αν μου έλεγε κάποιος κατά τη διάρκεια της εφηβείας μου, που εμείς τα αγοράκια ερχόμασταν σε στύση ακόμα και με το θρόισμα των φύλων ενός δέντρου, πως θα έγραφα έναν τέτοιο «κατάπτυστο» κείμενο, θα τον περνούσα είτε για τρελό είτε για ανώμαλο. Στην εφηβεία πίστευα πως από όταν θα άρχιζα να κάνω σεξ θα μπορούσα να επιβιώσω μόνο με αυτό. Δεν θα χρειαζόμουν ούτε φαγητό, ούτε νερό. Φαντασιώσεις με συμμαθήτριες, καθηγήτριες, ξαδέρφες (από 3ες και πάνω έτσι;), γειτόνισσες, μοντέλα, παρουσιάστριες, πορνοστάρ έδιναν και έπαιρναν. Το σεξ ήταν ο παράδεισος και ο παράδεισος ήταν ο στόχος.
Όταν έγιναν τα πρώτα σεξουαλικά μου βήματα απλώς επιβεβαιώθηκα. Το σεξ ήταν ο παράδεισος και στόχος πλέον ήταν να παραμείνω εκεί. Στο μόνο που έπεσα έξω ήταν στο ότι το σεξ θα μπορούσε να υποκαταστήσει την τροφή, το νερό και τον ύπνο. Θυμάμαι άπειρες συναντήσεις με φίλους, όπου κάποιος από εμάς περιέγραφε τη σεξουαλική του δραστηριότητα και οι υπόλοιποι ακούγαμε με ανοιχτό το στόμα σαν αποχαυνωμένοι. Το σεξ ήταν η απόλυτη ευτυχία και αυτό δεν επρόκειτο να αλλάξει ποτέ.
Κάτι αντίστοιχο πίστευα και στα 25 μου και θεωρούσα ότι μέχρι τα βαθιά γεράματα θα είχα τις ορέξεις του Ρόκο Σιφρέντι. Έλα που δεν ξέρεις ποιος είναι ο Ρόκο; *με συνοδευόμενο κλείσιμο ματιού*. Η περίπτωση του να θέλει κάποια γυναίκα να κάνει σεξ περισσότερο από έναν άντρα δεν είχε περάσει ποτέ από το αντρικό μας μυαλό. Από τότε, όμως, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν και όπως η Έρρικα είπε
να σπάσει το ταμπού με τον ψυχολόγο, αποφάσισα και εγώ να σπάσω αυτό το ταμπού και να μιλήσω για κάτι που λέμε όλοι οι άντρες μεταξύ μας, αλλά ντρεπόμαστε να το πούμε παραέξω.
Πιο χαμηλά, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά
Με τον καιρό η λίστα των αντρικών προτεραιοτήτων που κάποτε ήταν:
1.Σεξ
2.Αγαπημένη ομάδα
3.Αγαπημένο video game
4.Νερό
5.Φαγητό
6.Ύπνος
άρχισε να αλλάζει με το σεξ να περνάει προς το τέλος της κατάταξης, την ώρα που η «αγαπημένη ομάδα» και το «αγαπημένο video game» δεν βρίσκονται πλέον καν στην λίστα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Το θέμα, όμως, δεν είναι μόνο ότι το σεξ άρχισε να υποχωρεί στη λίστα των αντρικών προτιμήσεων, αλλά το γεγονός ότι ταυτόχρονα άρχισε να βρίσκεται ψηλότερα στη λίστα των γυναικών. Δεν έχει να κάνει ούτε με σημεία των καιρών, ούτε με το γεγονός πως χάθηκαν οι άντρες, απλώς το σεξουαλικό πικ των αντρών είναι μέσα στη δεκαετία των 20 τους, ενώ στις γυναίκες στην δεκαετία των 30. Άλλο ένα bad timing μεταξύ των δύο φύλων.
"Ναι! Έχει περίοδο"
Ας αφήσουμε, όμως, τις δικαιολογίες της επιστήμης στην άκρη. Το φλέγον ζήτημα είναι ότι τόσο στις αντρικές όσο και στις γυναικείες παρέες κυριαρχεί η ίδια κουβέντα. Ότι δηλαδή οι γυναίκες έχουν περισσότερη όρεξη για σεξ. Το αστείο της υπόθεσης, μάλιστα, είναι ότι οι άντρες γύρω στα 30 έχουμε αρχίσει να βρίσκουμε δικαιολογίες σαν αυτές που έλεγαν παλιότερα οι γυναίκες στις ταινίες:
«δουλεύω νωρίς αύριο το πρωί»,
«πονάει το κεφάλι μου»,
«ας το αφήσουμε για αύριο που θα έχω ρεπό». Σίγουρα κάποιος εκεί έξω αυτή τη στιγμή που διαβάζεις το κείμενο προφασίζεται από κεκτημένη ταχύτητα πως έχει περίοδο για να αποφύγει να κάνει σεξ με την κοπέλα του.
Οι πανηγυρισμοί με τους κολλητούς του τύπου «το τριήμερο θα μείνω σπίτι της, γιατί θα έχουν φύγει οι γονείς της», έχουν αντικατασταθεί με πανηγυρισμούς όπως
«το τριήμερο θα είμαι μόνος στο σπίτι γιατί εκείνη θα πάει στο χωριό με τους δικούς της»,
«έχει περίοδο αυτές τις μέρες»,
«έκανα τον κοιμισμένο και δεν πρόλαβε να μου ζητήσει να κάνουμε σεξ».
Παντού υπάρχει ένας μύθος
Επαναλαμβάνω πως σε καμία περίπτωση δεν έχουν αλλάξει οι άντρες, αλλά ούτε και οι γυναίκες. Πάντα σε αυτές τις ηλικίες οι γυναίκες, όσον αφορά τουλάχιστον γυναίκες εντός σχέσης, είχαν μεγαλύτερη σεξουαλική επιθυμία από τους άντρες, απλώς τα ταμπού παλιότερων εποχών δεν τους επέτρεπαν να εκδηλώσουν αυτή τους την επιθυμία στον περίγυρο τους, γιατί θα τις θεωρούσαν είτε ανώμαλες είτε πόρνες.
Ο μύθος του άντρα που όλη την μέρα στη δουλειά σκέφτεται με το κάτω κεφάλι και περιμένει την ώρα που θα γυρίσει στο σπίτι για να σκίσει τη «γάτα», σταμάτησε να ισχύει από τη στιγμή που η «γάτα» σταμάτησε να του φέρνει την εφημερίδα και τις παντόφλες την ώρα που έμπαινε στο σπίτι.
Μήπως τελικά δεν πρέπει να είναι ταμπού το γεγονός πως το σεξ έχει υποχωρήσει στη λίστα των αντρικών προτεραιοτήτων; Υπάρχουν τόσο ωραία πράγματα, άλλωστε, εκεί έξω όπως η ποίηση, η προστασία της μονάχους-μονάχους, το curling και η φροντίδα των μπονσάι. Ας δώσουμε στο κάθε τι την προτεραιότητα και το χρόνο που του αξίζει.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Για να κλείσω λίγο πιο σοβαρά, δεν βλέπω κάποια ντροπή στο να παραδεχόμαστε ότι οι γυναίκες έχουν περισσότερη όρεξη για σεξ από εμάς. Γιατί ο άντρας οφείλει να έχει περισσότερη όρεξη; Το λέει σε κάποιο κεφάλαιο της η Αγία Γραφή ή κάποιο άρθρο της συμφωνίας της Γιάλτας; Πάμε, λοιπόν, όλοι μαζί:
«Είμαι άντρας και δεν ντρέπομαι που η κοπέλα μου έχει περισσότερη όρεξη για σεξ από εμένα».
